poniedziałek, 1 lutego 2021

Rekolekcje w Życiu Codziennym 2021

Zbliżają się Rekolekcje w Życiu Codziennym 2021, które potrwają od 28 lutego do 28 marca.

Wspólnota Życia Chrześcijańskiego we współpracy z oo. Jezuitami zaprasza na Rekolekcje w Życiu Codziennym pt. „Boże, gdzie jesteś?”

Formuła rekolekcji nawiązuje do Ćwiczeń Duchowych św. Ignacego Loyoli, czyli rekolekcji ignacjańskich. Rekolekcje adresowane są do wszystkich, którzy noszą w sercu pragnienie bliższego poznania Boga i nawiązania z Nim głębszej, bardziej osobistej relacji. Szczególnie zapraszamy tych, którzy z różnych względów nie mają możliwości odbycia rekolekcji ignacjańskich w domach rekolekcyjnych.

 

Najważniejsze informacje organizacyjne:

  • Rekolekcje trwają 4 tygodnie (5 niedziel): od 28.02 do 28.03 br. W tym roku prowadzone są w wersji on-line.

  • W każdą niedzielę o godz. 18:00 zapraszamy do kościoła oo. jezuitów (ul. Szewska 18 w Poznaniu) na wspólną Mszę św. Dla tych, którzy nie będą mogli uczestniczyć we Mszy osobiście, będzie ona transmitowana na żywo na Facebooku. https://www.facebook.com/wzchpoznan/  

  • Po Mszy, również na Facebooku, będzie transmitowana konferencja poruszająca wybrane zagadnienia z duchowości ignacjańskiej i nawiązująca do tematyki zaproponowanych medytacji (tematy tegorocznych konferencji podane są poniżej)

  • W tygodniu, od poniedziałku do piątku, rekolektanci w dogodnym dla siebie miejscu i czasie samodzielnie odprawiają medytację wg przygotowanych wprowadzeń. Modlitwa powinna trwać ok. 30-45 min. Sobota jest przeznaczona na powrót do tej medytacji, która w danym tygodniu była najbardziej poruszająca lub sprawiła najwięcej trudności.

  • Raz w tygodniu rekolektant odbywa ok. 30-minutową rozmowę z osobą towarzyszącą, dzieląc się tym, czego doświadcza na modlitwie. Obowiązują zapisy, termin i sposób kontaktowania się ustalany jest indywidualnie.

  • W przypadku, gdy liczba rekolektantów będzie przekraczała możliwości przyjęcia na rozmowy przez osoby towarzyszące, dla chętnych możliwe będą cotygodniowe spotkania w stałych grupach dzielenia, prowadzonych przez członków Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego.

  • Organizatorzy zapewniają wszystkie niezbędne materiały. Będą one także udostępniane on-line na stronie WŻCh Poznań: http://www.wzch.poznan.pl/p/rekolekcje-w-zyciu.html.  

  • Rekolekcje zakończy spotkanie za pośrednictwem platformy Zoom udostępnionej przez organizatora, na której będzie można, w małych grupach, podzielić się owocami rekolekcji. Osoby, które nie mają zainstalowanej tej aplikacji na komputerze lub smartfonie proszone są o uczynienie tego z wyprzedzeniem.

  • Po zakończonych rekolekcjach istnieje możliwość kontynuowania rozwoju w duchu ignacjańskim i dołączenia do wspólnoty WŻCH (informację na ten temat, podamy na zakończenie RWŻC).

 

Tematy tygodni i powiązane z nimi konferencje

  • Medytacja ignacjańska - wprowadzenie do ĆD i metody medytacji. Tradycyjnie pierwsza konferencja poświęcona będzie wprowadzeniu w formę medytacji ignacjańskiej i Ćwiczeń Duchowych.

Kinga Waliszewska – Medytacja ignacjańska – jak się modlić

  • Jestem, który jestem. Prośba o łaskę głębszego poznania Pana.

W pierwszym tygodniu rekolekcji będziemy poznawać Boga, który pragnie przyjść do każdego człowieka, Boga posyłającego i dającego siły, Boga, który wyniósł człowieka nad inne stworzenia, który kocha bezinteresownie i mimo wszystko, i który zaprasza, aby za Nim pójść.

s. Alicja Banach RSCJ – Obrazy Boga

  • Panie, gdybyś tu był… Prośba o łaskę zobaczenia miłującej obecności Boga w chwilach kryzysowych.

Drugi tydzień to mierzenie się z sytuacjami kryzysowymi - Eliasza, który uciekł na górę Horeb; Gedeona przygnębionego klęską i niewierzącego w pokonanie Madianitów, Apostołów sparaliżowanych strachem podczas burzy na jeziorze, Marty i Marii w obliczu śmierci Łazarza oraz doświadczającego straty Hioba. Zobaczymy, jak Bóg był z każdym z nich w trudnych sytuacjach, jak im towarzyszył, wspierał, umacniał...

Anna Słysz – Oswoić i zrozumieć kryzys – okiem psychologa

  • Ku wolności wyswobodził nas Chrystus… Prośba o łaskę wolności serca, by umieć wybierać większe dobro i opowiadać się za Chrystusem.

W trzecim tygodniu zobaczymy, jak różne od ludzkich wyobrażeń są drogi Bożej woli wobec człowieka i jakie owoce przynosi zaufanie i poddanie się Bogu w pełnej wolności od własnych wyobrażeń, planów i sposobów realizacji. Przyjrzymy się doświadczającej braku i niedostatku wdowie, która mimo to przyjęła Eliasza, Dawidowi stającemu naprzeciw Filistynom, Apostołom wypływającym, wbrew doświadczeniu rybaków, na połów; postawie Piotra w więzieniu. Doświadczymy Ojcowskiej przebaczającej miłości w wyjściu naprzeciw marnotrawnemu synowi.

o. Grzegorz Dobroczyński SJ - Wolność

  • Jestem z Tobą. Prośba o dar dostrzegania Bożej obecności i miłości, i łaskę rozwijania tego daru w swoim życiu.

W ostatnim tygodniu przyglądając się, jak Bóg towarzyszy człowiekowi w jego codzienności, będziemy się uczyć dostrzegać, rozpoznawać, rozumieć i przyjmować Jego obecność i działanie w codzienności. Zobaczymy, jakie ludzkie bariery nie pozwalają nam w pełni zaufać i poddać się Bogu całkowicie.

Łukasz Porawski - Co dalej

Uwaga. Uczestnictwo w Rekolekcjach jest bezpłatne, natomiast ze względów organizacyjnych wymagane jest zgłoszenie się za pomocą formularza.

Liczba miejsc jest ograniczona liczbą osób towarzyszących, w związku z tym prosimy o odpowiedzialność podczas zapisów i informowanie w przypadku rezygnacji z rekolekcji.

 

Formularz zgłoszeniowy: Kliknij w tym miejscu

 


 

środa, 7 października 2020

Informacja dla Osób chcących dołączyć do poznańskiej WŻCH

  

Osoby zainteresowane przyłączeniem się do Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego w Poznaniu            ( szczególnie te, które uczestniczyły w ostatnich Rekolekcjach w Życiu codziennym ), chcielibyśmy poinformować, że dnia 9 listopada o godz. 19.00 odbędzie się spotkanie online

 Osoby, które chciałyby uczestniczyć w tym spotkaniu ( a jeszcze nie dostały od nas zaproszenia mailowego ) prosimy o przesłanie nam zgłoszenia do 8 listopada na nasz adres mailowy:  wzchpoznanpage@gmail.com


piątek, 28 sierpnia 2020

Zaproszenie

Zaproszenie

 

Osoby zainteresowane przyłączeniem się do Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego w Poznaniu    ( szczególnie te, które uczestniczyły w ostatnich Rekolekcjach w Życiu codziennym ) zapraszamy na spotkanie otwarte, które odbędzie się w najbliższy wtorek, 

29 września o godz. 19.00 w salce WŻCh - wejście od ul. Szewskiej 18a ( przy bramie wjazdowej domofon: WŻCh )


Prosimy osoby chcące uczestniczyć w tym spotkaniu o przesłanie nam drogą mailową informacji potwierdzającej swoje uczestnictwo do dnia 28 września . Nasz adres mailowy to:

  wzchpoznanpage@gmail.com

wtorek, 11 sierpnia 2020

Poradnia Vinea

 

Jeśli szukasz pomocy psychologicznej, grup wsparcia, grup rozwoju osobistego, polecamy byś zajrzał na stronę poradni Vinea - link znajdziesz poniżej

 

"Znaleźć czas na wzrost

 

Każdy z nas przeżywa od czasu do czasu jakieś problemy czy trudności. Doświadczał ich również św. Ignacy Loyola (1491-1556). W początkowej fazie swego nawrócenia poszukiwał kogoś, z kim mógłby porozmawiać o swoich poruszeniach duchowych. Pisze o tym Candido de Dalmases w swojej książce „Ignacy Loyola. Życie i dzieło”:

 

„[Ignacy] Odczuwał ogromną chęć spotykania osób, z którymi mógłby rozmawiać na różne tematy duchowe. Osób takich jednak nie mógł znaleźć ani w Manresie, ani też w Barcelonie (…) Jest rzeczą prawdopodobną, że Iñigo udawał się czasem do klasztoru w Montserracie, aby tam porozmawiać o swoich sprawach z mnichem Jeanem Chanonem, u którego odbył spowiedź generalną”.

 

Znalezienie osoby, z którą można porozmawiać o swoich przeżyciach duchowych nie jest łatwą sprawą. Żyjemy w czasach ogromnego pośpiechu i zagonienia. Z drugiej strony każdy z nas jest zmuszony podejmować ogromną ilość decyzji każdego dnia. Wiele z nich to decyzje ważne, których konsekwencje wykraczają poza horyzont ziemskiego życia. Nikt z nas nie jest dobrym sędzią we własnej sprawie. Pierwszą osobą, z którą mamy dzielić się sobą, swoimi przeżyciami jest osoba Boga. Właściwą przestrzenią na to dzielenie jest modlitwa. Rozumiemy ją nie tylko jako wypowiadanie gotowych formuł, ale przede wszystkim jako przestrzeń nawiązywania i podtrzymywania żywej relacji z osobą Boga. Wiemy, że relację z drugim buduje się przede wszystkim przez poświęcenie czasu na przebywania z tą osobą. Czynimy to poprzez rozmowę: uważne słuchanie, ale i dzielenie się tym, co dla nas ważne. Dzielenie, które dotyka głębi naszego serca. Mówi o tym Księga Psalmów: „ W każdym czasie Jemu ufaj, narodzie! Przed Nim serca wasze wylejcie, Bóg jest naszą ucieczką!” (Ps 62, 9).

Kolejnym sprawdzonym sposobem odczytywania Bożych zamiarów wobec nas, poznawania woli Bożej oraz samych siebie jest rozmowa duchowa. Nie chodzi w niej o to, że doświadczony kierownik duchowy powie nam, co mamy robić. Nie! Ale z pewnością może pomóc nam spojrzeć głębiej na samych siebie, na to, co w nas się dzieje. Może pomóc nam na podstawie naszego duchowego czy pogłębionego dzielenia się życiem spojrzeć na to, czego sami z własnej perspektywy nie dostrzegamy lub nie rozumiemy. Może pomóc nam przyjrzeć się naszej modlitwie lub pomóc nam poznać ścieżkę modlitwy ignacjańskiej. Towarzyszenie duchowe pomaga nam uczyć się odczytywania Bożej woli i wypełniania jej w naszym życiu. Geniusz św. Ignacego Loyoli polega na tym, że dowartościował tę formę duchowej pomocy, z której sam korzystał. Sami z siebie po prostu wielu rzeczy nie dostrzegamy.

Czasem może się okazać, że sama rozmowa duchowa nie wystarcza. Że jest coś w naszym życiu z czym się mocno zmagamy i co jest jakąś przeszkodą w przeżywaniu go w sposób radosny, wolny i odpowiedzialny. Wtedy warto skorzystać z pomocy psychologicznej. Wśród takich problemów można wymienić choćby dystymie (przedłużone stany złego samopoczucia, brak motywacji do wypełniania codziennych obowiązków), depresje, wypalenie zawodowe, nerwice (czyli stany lękowe paraliżujące codzienne funkcjonowanie) czy różnego rodzaju uzależnienia od substancji czy zachowań. Czasem same ciało podpowiada nam, że coś jest nie tak wbrew naszemu oszukiwaniu się: „Wszystko jest w porządku, nie ma się o co martwić”. Ważnym sygnałem świadczącym o istnieniu problemu są choćby zaburzenia związane z jedzeniem, trawienie czy zaburzenia snu. Sprawdza się powiedzenie św. Tomasza z Akwinu: „Łaska buduje na naturze”. Często okazuje się, że mamy konkretną ludzką pracę do wykonania. Nasz rozwój duchowy musi również sięgać obszarów typowo ludzkich: pracy z ciałem, myślami i uczuciami. Duchowość to konkret, to odniesienie wiary do wszystkich obszarów naszego życia, także emocjonalnego.

Warto szukać pomocy u osób, które podzielają nasz chrześcijański system wartości. Z tą myślą powstała Poradnia Psychologiczno-Duchowa VINEA, która skupia psychologów, terapeutów, psychiatrów i osoby duchowne (jezuitów), którzy służą pomocą (także online) wszystkim, którzy chcą podejmować integralny, chrześcijański rozwój swojej osoby. Pragniemy służyć także wszystkim tym, którzy tak, jak my znajdują w duchowości św. Ignacego Loyoli inspirację dla własnej ścieżki życiowej.

Na koniec chciałbym przytoczyć znane chyba powiedzenie podsumowujące duchowość św. Ignacego: „Tak Bogu ufaj, jakby powodzenie wszystkich spraw zależało tylko od Niego. Tak jednak dokładaj wszelkich starań, jakby powodzenie wszystkich spraw zależało tylko od ciebie”.

Jeśli przedstawione tu myśli poruszyły Cię, to zachęcam do odwiedzenia strony Poradni Psychologiczno Duchowej VINEA: www.vinea.org.pl

 

o. Dariusz Michalski SJ"

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

Dobry psycholog – jak go znaleźć dla siebie?

Szukając pomocy psychologicznej często zaczynamy od wpisania w wyszukiwarce haseł „dobry psycholog” i miejscowości w której mieszkamy lub „dobry psycholog online”. Wtedy wyświetla się cała lista różnych ośrodków pomocy psychologicznej i prywatnych gabinetów. Jak w tym gąszczu informacji wybrać odpowiednią osobę? Na co warto zwrócić uwagę? Proponuję kilka wskazówek, które pomogą znaleźć właściwą pomoc.

1.      Zacznij od siebie

Przed rozpoczęciem poszukiwań odpowiedniego psychologa dobrze jest odpowiedzieć sobie na kilka pytań, aby lepiej wiedzieć, czego tak naprawdę potrzebujemy i kogo szukamy. Kobiety czy mężczyzny? Osoby młodej czy bardziej doświadczonej? Jeśli wydaje nam się, że bardziej zaufamy osobie starszej, to może warto podążyć za tą intuicją. Choć niektórzy pacjenci mówią wprost, że wolą wybrać się do kogoś młodszego, nawet mniej doświadczonego, ale pełnego młodzieńczego entuzjazmu. Gdy ktoś uważa, że ma mniejsze zaufanie do kobiet lub mężczyzn, to łatwiej by było wybrać osobę, której damy od razu większy kredyt zaufania. Kiedy jednak te obawy nie są zbyt silne, to warto rozważyć, czy na pewno wybrać łatwiejszą opcję czy może bardziej rozwojową, żeby przełamać brak zaufania dzięki relacji z psychologiem. Tak więc jeśli na przykład mamy opór przed tym, żeby wybrać się do mężczyzny psychologa, to może właśnie warto wybrać mężczyznę.

Po tych pierwszych pytaniach przychodzi czas na kolejne. Czego potrzebuję? Czy potrzebuję psychologa czy może psychoterapeuty bądź lekarza psychiatry? Warto w tym miejscu nadmienić, że nie każdy psycholog jest psychoterapeutą. Tak jak nie każdy psychoterapeuta jest z wykształcenia psychologiem. Jeśli zależy nam na poradzeniu sobie z jakąś bieżącą trudnością, kiedy czujemy, że przerasta nas jakaś nowa sytuacja (np. wyjazd najmłodszego dziecka na studia, utrata pracy), to pomocne mogą być konsultacje z psychologiem, który ma w swojej ofercie poradnictwo psychologiczne. Czasami wystarczy kilka spotkań z takim psychologiem, by stawić czoła trudnościom. Jeśli jednak mamy intuicje, że źródło naszych problemów tkwi gdzieś głębiej, w nas samych, i chcemy zmienić coś w sobie, „przepracować” coś, co nas spotkało kiedy byliśmy dziećmi, to wtedy odpowiedni byłby kontakt z psychoterapeutą. Psychoterapia trwa najczęściej od kilku miesięcy do kilku lat. Nieraz nie jesteśmy w stanie sami odpowiedzieć sobie na pytanie, czy potrzebujemy bardziej diagnozy i porady psychologicznej (psycholog) czy pomocy w dłuższej „pracy nad sobą” (psychoterapeuta). Wtedy wizyta u psychologa bądź psychoterapeuty może pomóc określić, czego bardziej potrzebujemy.

Załóżmy, że dochodzimy do wniosku, że potrzebujemy psychoterapeuty. To jeszcze nie koniec pytań, na które warto sobie odpowiedzieć. Psychoterapeuci pracują wedle różnych szkół psychoterapii. To już jest temat na osobny artykuł, ale nadmienię, że niektóre rodzaje psychoterapii bazują głównie na dialogu (np. psychoterapia psychodynamiczna czy poznawczo-behawioralna), inne zawierają elementy dramy czy pracy z ciałem (np. terapia Gestalt). Są też szkoły, które integrują wiedzę z różnych podejść. Czy kierować się tym w poszukiwaniach psychoterapeuty? Odpowiedź brzmi: to zależy. Jeśli lubimy wiedzieć jak najwięcej o tym, jak może wyglądać taka terapia, to warto poczytać sobie coś o tych szkołach i wybrać tę, która wydaje się najbardziej odpowiednia dla nas. Zdarza się, że pacjenci mówią na pierwszym spotkaniu: Szukałam kogoś, kto pracuje w tym a tym nurcie. Jeśli jednak uważamy, że taka wiedza nie jest nam do niczego potrzebna, to nie musimy poszukiwać informacji na ten temat. Psychoterapia działa, nawet jeśli nie mamy pojęcia, w jakim nurcie pracuje nasz terapeuta.

Z wyborem psychologa lub psychoterapeuty jest trochę jak z wyborem pracownika przez potencjalnego pracodawcę. Nie chodzi o wybór najlepszego kandydata, ale najbardziej dopasowanego do konkretnego stanowiska pracy. Podczas szukania pomocy psychologicznej też nie chodzi o znalezienie idealnego psychologa lub psychoterapeuty, ale takiego, który będzie najbardziej odpowiadał właśnie nam.     

2.       Zwróć uwagę na profesjonalizm

Kiedy już wiemy, kogo szukamy i przeglądamy profile potencjalnego psychologa lub psychoterapeuty, dobrze jest zwrócić uwagę na jego wykształcenie: jakie ukończył studia, szkolenia zawodowe, itp. Psychologiem jest tylko ktoś, kto ukończył studia magisterskie z psychologii. Inaczej sytuacja wygląda z psychoterapeutami. Aby być psychoterapeutą, trzeba ukończyć specjalistyczne szkolenie (najczęściej 4-letnie) lub być w trakcie takiego szkolenia. Warto wiedzieć, że psychoterapeuci, którzy dopiero rozpoczynają praktykę i uczą się w jakiejś szkole psychoterapii, mają wsparcie u bardziej doświadczonych terapeutów (uczestniczą w superwizji). Pewnym gwarantem profesjonalizmu są nie tyle lata praktyki, co nadzór superwizora i przestrzeganie zasad kodeksu etyki zawodowej. Dlatego takie informacje na profilu psychologa/psychoterapeuty, jak „regularnie korzystam z superwizji” i „przestrzegam kodeksu zawodowego” są ważne.

3.       Spotkaj się i zaufaj intuicji

Kiedy wreszcie dodzwonimy się do psychologa/psychoterapeuty i cierpliwie zaczekamy na termin wizyty, to będziemy mieć okazję skonfrontować nasze wyobrażenia z rzeczywistością. Pierwszym zaskoczeniem może być to, że nie dostaniemy rady czy gotowego rozwiązania. Psycholog nie powie nam, jaką mamy podjąć decyzję, co dokładnie zrobić w trudnej dla nas sytuacji, ale pomoże nam spojrzeć na trudności z innej perspektywy. Dostaniemy też coś znacznie cenniejszego: wysłuchanie, zrozumienie, zaangażowanie, bez krytyki i oceny. Warto zwrócić uwagę, czy czujemy się bezpiecznie w kontakcie z tą konkretną osobą, czy mamy do niej zaufanie. Trzeba jednak wziąć pod uwagę to, czy ogólnie mamy zaufanie do ludzi. Jeśli trudno nam komukolwiek zaufać, to nic dziwnego, że nie zaufamy też od razu psychologowi. Wtedy brak zaufania nie będzie dobrym papierkiem lakmusowym relacji. Nie zrażajmy się też, jeśli psycholog się nie uśmiecha czy traktuje nas z pewną rezerwą. To też jest w porządku. W końcu rozmowa z psychologiem to nie jest rozmowa z koleżanką czy kolegą. Najważniejsze, że dostaniemy profesjonalną pomoc. Mamy też prawo pytać, jeśli czegoś nie rozumiemy lub coś budzi nasze wątpliwości. Psycholog/psychoterapeuta powinien nas poinformować o czasie trwania spotkania (najczęściej jest to 50 lub 60 min.), stawce za godzinę, opłacie za sesję, której nie odwołamy z odpowiednim wyprzedzeniem, itp.

Jeśli w trakcie pierwszego spotkania stwierdzimy, że to był dobry wybór, to wspaniale. Jeśli nie, to warto spotkać się jeszcze drugi bądź trzeci raz. Zaufanie, gotowość do mówienia o trudnych sprawach wymaga czasu. Ten czas jest też potrzebny na wstępną ocenę przez psychologa, w jaki sposób może nam pomóc, biorąc pod uwagę historię naszego życia i zmagania się z trudnościami, o których mu opowiedzieliśmy.

4.       Podejmij decyzję i wytrwaj

Decyzja, żeby skorzystać z pomocy psychologicznej to dopiero połowa sukcesu w zmaganiu się z trudnościami. Druga połowa to wytrwanie w tej decyzji. Dotyczy to zwłaszcza psychoterapii, która trwa dłużej niż konsultacje psychologiczne. Natknęłam się w Internecie na taką myśl, którą warto tu przywołać: „Rozpoczynając psychoterapię trzeba pamiętać, że dobre samopoczucie jest celem, ale droga do tego celu bywa bardzo trudna”. W czasie terapii nieraz poczujemy się gorzej, będziemy odczuwali smutek, żal, złość. Ale, po pierwsze, nie będziemy w tym sami, a po drugie, jest to droga do tego, żeby za jakiś czas było nam w życiu lepiej. Przy czym to „lepiej” oznacza dla każdego z nas coś innego.

Na każdym etapie poszukiwania psychologa lub psychoterapeuty możemy poczuć się zniechęceni. Jeśli znamy siebie od tej strony, że często rezygnujemy, poddajemy się zbyt szybko, to tym razem możemy zrobić inaczej. Sprawdzajmy co jakiś czas, czy spotkania z psychologiem/psychoterapeutą nam pomagają, ale równocześnie nie liczmy na szybkie efekty, bo taka „praca nad sobą” wymaga czasu. Są pacjenci, którzy rezygnują, ale po jakimś czasie wracają po pomoc. Pamiętajmy, że każde sięgnięcie po pomoc psychologiczną wymaga odwagi. A  odwagą jest   robić coś mimo lęku. 

 

Anna Słysz – psycholog, psychoterapeutka, pracuje na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz w Poradni „Vinea” (https://vinea.org.pl)